Άρνηση να διαβάσουμε κατά τη διάρκεια της Καραντίνας.

Μόνη. Απομονωμένη. Φοβισμένη. Αγχωμένη. Ανήσυχη. Ανασφαλής. Βαριεστημένη. Απεγνωσμένη. Συναισθήματα που έμαθα να καλοσωρίζω όταν πλέουν απρόσκλητα κάπου ανάμεσα στις σκέψεις μου, τις παρατηρώ να παρασύρονται. Αυτές τις στιγμές, προσπαθώ να θυμηθώ ότι πάντα υπάρχει ελπίδα και ότι η αισιοδοξία είναι η προοπτική που επιλέγω να έχω μέσα στην καραντίνα. 

Η μία μετά την άλλη, οι χώρες σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχουν κλείσει τα διεθνή τους σύνορα. Σε εθνικό επίπεδο, η καραντίνα έχει γίνει ο νέος τρόπος ζωής μας καθώς είναι ο μόνος τρόπος πρόληψης εναντίον του Covid-19. Ξυπνάμε στο σπίτι, παρακολουθούμε τα μαθήματά μας από το σπίτι, εργαζόμαστε από το σπίτι, ψωνίζουμε από το σπίτι και κάνουμε πια σχεδόν όλες τις δραστηριότητες που κάναμε και πριν, αλλά τώρα από το σπίτι.

Ως δασκάλα όμως, η καρδιά μου ραγίζει όταν βλέπω τους μαθητές μου να βαριούνται (το οποίο φυσικά είναι συνώνυμο ότι στεναχωριούνται), να αγχώνονται και να χάνουν το κουράγιο τους. Τις πρώτες φορές που κάποιοι απ’ αυτούς δεν παρέδωσαν τις εργασίες τους στην ώρα τους, δεν μπορούσα να  τους δικαιολογήσω.  Ποια είναι η δικαιολογία, υπό κατάσταση απόλυτης καραντίνας και ολοκληρωτικής απομόνωσης που ισχύει για κάθε μαθητή, ανεξαρτήτως ηλικίας και επιπέδου, να μην έχει διαβάσει;

Καθώς οι μέρες περνούσαν, συνέχισα να παρακολουθώ την ίδια συμπεριφορά από την πλειονότητα των μαθητών μου. Όχι σε κάθε μάθημα, βέβαια, αλλά σε αρκετά. Με έκανε λοιπόν να σκεφτώ καλύτερα. Εγώ η ίδια, πως διαχειριζόμουν το πρόγραμμά μου μέσα σ΄αυτή την καραντίνα; Εξακολουθούσα να είμαι συνέχεια σε εγρήγορση, σούπερ οργανωμένη, με πάντα έτοιμο έξτρα υλικό διδασκαλίας γαι όλους, να ελέγχω όλες τις εργασίες άμεσα, να γράφω άρθρα για το blog μου, να διαβάζω αραβικά και παράλληλα με όλα αυτά να κάνω άλλα χίλια πράγματα κάθε μέρα; Ε, λοιπόν, όχι. 

Και εγώ η ίδια, τα είχα όλα επιβραδύνει. Χρονοτριβούσα άνευ προηγουμένου. Ειδικά τις πρώτες μέρες της καραντίνας που δεν γνώριζε κανείς από μας, πόσο θα διαρκέσει, πως θα οργανώναμε την καθημερινότητά μας από κει και πέρα, πως να προβλέψουμε τις πιθανές νέες ημερομηνίες εξετάσεων και τόσα άλλα. Όπως είναι φυσικό και οι μαθητές μου, αισθανόντουσαν ακριβώς το ίδιο. Όλοι μας έχουμε χάσει κάθε αίσθηση κανονικότητας και όλο αυτό έχει άμεση επίδραση και στο διάβασμά μας. 

Παρόλα αυτά όμως, όπως σε όλα τα πράγματα, υπάρχουν τρόποι να νικήσουμε αυτή την άρνηση προς το διάβασμα.

  • Ας ζητήσουμε παραπάνω χρόνο.  

Απλά ας το ζητήσουμε. Καθώς δεν κάνουμε πια τα πράγματα με το ρυθμό που τα κάναμε, όταν ο δάσκαλος μας, μας δίνει νέες εργασίες, οι οποίες ίσως είναι υπερβολικά πολλές για μας αυτή τη στιγμή, ας το επισημάνουμε. Είμαι σίγουρη ότι εάν ζητήσετε ευγενικά παραπάνω χρόνο, εξηγώντας το λόγο, οποιοσδήποτε καθηγητής και εάν είναι, θα δείξει κατανόηση.

Κάτι τέτοιο όμως, δεν θα πρέπει να είναι δικαιολογία για να μην παραδίδετε εντελώς τις εργασίες σας.

  • Ας μιλήσουμε γι’ αυτό.

Αυτή τη δύσκολη περίοδο, θα βοηθούσε πάρα πολύ να μιλήσετε με τον δάσκαλό σας. Να του πέιτε τι αισθήματα βιώνετε, κάτι που αποτελεί τροχοπέδη ίσως στο διάβασμά σας. Ανοιχτείτε, μοιραστείτε τις ανησυχίες σας, το άγχος σας και τυχόν σκέψεις που έχετε. Είναι σίγουρο ότι θα σας κατανοήσουν και θα βρουν έναν τρόπο να σας ενθαρρύνουν για να συνεχίσετε να κινείστε δυναμικά προς τους στόχους σας. Το να μοιραστείτε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας θα ελαφρύνει το φορτίο μέσα σας.

  • Υιοθετήστε μια “ομοιότητα” προγράμματος. 

Ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι σχεδιάζετε να μελετήσετε μόνο τις μίσές μέρες της εβδομάδας, να έχετε πιο συχνά διαλείμματα, να μελετήσετε μέσα στη νύχτα, εσείς και μόνο εσείς, μπορείτε να σχεδιάσετε ένα ευέλικτο πρόγραμμα διαβάσματος. Όποιο και να είναι αυτό, τηρείστε το. Θα σας προσφέρει μια αίσθηση ρουτίνας για το διάβασμά σας και δεν θα νιώθετε εντελώς χαμένοι.

  • Γίνετε δημιουργικοί όσον αφορά στις εργασίες σας.

Φυικά, τίποτα δεν συμβαίνει κατά γράμμα αυτές τις μέρες, άρα μπορείτε κάλλιστα να αποφύγετε τους παραδοσιακούς τύπους εργασιών για το σπίτι. Εάν κινδυνεύετε να πεθάνετε από βαρεμάρα κάνοντας ασκήσεις στο βιβλίο σας, αφού συζητήσετε με το δάσκαλό σας, μπορείτε να ανακαλύψετε πληθώρα τρόπων για να διαφοροποιήσετε τις εργασίες σας. Ίσως είναι ώρα για περισσότερα projects σε θέματα που βρίσκετε ενδιαφέροντα, ίσως σας λείπουν κάποια παιχνίδια για speaking κατά τη διάρκεια των μαθημάτων σας ή απλά να εξασκήσετε την ακουστική σας κατανόηση μέσα από τραγούδια. 

Είμαι σίγουρη ότι θα το ξεπεράσουμε όλο αυτό μαζί, προς το παρόν όμως μένουμε σπίτι και μένουμε ασφαλείς!

0
Comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *